سپر من ... سپر مهربان من ...

پسر جوانی با عجله و هلاک از گرما سریع گذشت و چیزی گفت؛ اول متوجه نشدم اما چند لحظه بعد یادم اومد چی گفته !

گرمت نیست واقعا؟؟

مشکل ما تو این دنیا اینه که یه حرفی تو ذهنمون میاد ؛ یه سوال! اونو میگیم و میریم! و دیگه دنبال جوابش نمیریم ؛ برای همین همیشه به همین شکل برامون می مونه!

خب بله، منم خیلی گرمم بود، چرا، داشتم میپختم توی اون چادر سیاه که حتی اگه خورشید ذره ای گرما به زمین بفرسته چادر من جذبش میکنه، چرا گرمم بود.

اما چرا هنوز مصرّم در پوشیدنش ؟

اولین دلیلم امر خدا در قرآن کریمه ، و امر امر خداست حتی اگر الان دلیلشو ندونم.که میدونم .

«یا أَیُّهَا النَّبِیُّ قُلْ لازْواجِكَ وَ بَناتِكَ وَ نِساءِ الْمُؤْمِنینَ یُدْنینَ عَلَیْهِنَّ مِنْ جَلاَبِیبِهِنَّ ذلِكَ أَدْنى‏ أَنْ یُعْرَفْنَ فَلا یُؤْذَیْنَ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحیماً؛[احزاب/۵۹]

اى پیامبر! به همسران و دخترانت و زنان مؤمنان بگو: جلبابها [روسرى ‏هاى بلند] خود را بر خویش فروافكنند، این كار براى اینكه شناخته شوند و مورد آزار قرار نگیرند بهتر است (و اگر تا كنون خطا و كوتاهى از آنها سر زده توبه كنند) خداوند همواره آمرزنده رحیم است.»

دوم اینکه منم می تونم مثل بقیه ، مثل بعضیا راحت بیام بیرون؛ مانتو نازک ، شلوار نازک و کوتاه، روسری یا شال نازک که وقتی باد میاد منم سهمی ازش داشته باشم ، بدن منم احتیاج داره خنک باشه ، منم دلم می خواد باد از بین موهام رد شه و هوایی بخورم ، ما که کور و کچل نیستیم!

اما چرا این کارو نمیکنم؟؟!

همون موقع اتفاقا دوتا دختر خانم اومدن کنار خیابون با یکم فاصله از من ایستادن برای تاکسی ، و اتفاقا ملاک های زیبایی رو هم داشتن ، و همچنین خوش تیپی . چند تا آقا پسر که از ظاهرشون بر میومد که از محله های خیلی پایین شهر میومدن ( با حفظ تمام احترام برای ساکنین قسمت های پایین شهر ) و متاسفانه بویی از ادب و نذاکت نداشتند ، اینا همینطور که میومدن این طرف خیابون حرکات و خنده های بلند بلند و قاه قاهشون  توجه منو جلب کرد و متوجهشون شدم ، و متوجه شدم که اونا هم متوجه دخترای کناری من بودن ، و از حرفای بی معنی شون و خنده های بی خودشون مشخص بود که قصد جلب توجه دارن ، از کنار اون دوتا دختر خانم رد شدن و ازشون با کلمات خوشگل خانم و ... پذیرایی کردن ! بعدم رفتن تو قسمت پیاده رو ایستادن و هرچیزی که به ذهنشون میرسید گفتن!

این دوتا خانم دختر هم حرص می خوردن! حق هم داشتن، حتما خودشون رو برای اینا خوشگل نکرده بودن، شاید اصلا برای دل خودشون اینطور اومده بودن بیرون، اما بنظر چیز دیگه ای میومد! من دیدم که با ظاهری که ساخته بودن چشم همه دنبالشون بود ! و کاش برای همیشه بود، هرکس به اینا توجه میکرد میرفت جلوتر و به بقیه هم توجه می کرد!

دلم می خواست برم جلو و بگم شما هم مثل خواهر من ، با این تیپ قشنگی که برای خودت ساختی چیو بدست آوردی؟؟ چیو از دست دادی؟؟؟

دلم می خواست زیر چادرم پناهشون میدادم تا چشمای هرزه نتونن ازشون لذت ببرن و سوء استفاده کنن!

ولی نتونستم جلو برم! از شانس بد هم تاکسی گیر نمیومد ، فقط چندتا شخصی برای دوتا دختر خانم بوق میزدن و ان شاالله با نیت خیر قصد رسوندنشون به منزل رو داشتن ، که الحمدلله معلوم بود اهل این تاکسیا نیستن. الحمدلله

یه کم بعد یه تاکسی اومد ، مسیرمو گفتم ، ایستاد ، دوتا خانم دختری که عرض کردم رو صدا زدم و گفتم ما با هم هم مسیریم ؟ گفتن اطلسی ... گفتم پس هم مسیریم و اشاره کردم سوار بشن ، تعجب کرده بودن اما اومدن و سوار شدن ، به لبم لبخند بود و به دلم غم ... ! بالاخره از کنار اون خیابون لعنتی نجات پیدا کردیم اما چه بسیارند خیابان در این شهر... و چه کم سپر ! 

.....................................

اما من سپری داشتم لطیف ، از هر طرف ؛ که کسی جرات تیر انداختن نداشت.

که کسی اگر هم تیری می انداخت به جایی لطمه نمی زد . نه به من و نه به قلب خودش .

من بودم که تنها یکی از دیدنم لذت می برد و آفرین می گفت  ... خدای خودم

و برای یک مرد بودم ... همسرم ...

و فدایت شوم هایش راست است...

و چه زیبا شده ای را از ته دل می گوید ...

و مرا برای خود می خواهد ... نه برای مرد همسایه یا آن چشم هرزه در پاساژ یا چشم پسرکان دانشگاه !

و برایش مهم نیست اگر کسی بیاندیشد همسر من زیبا تر از همنفس توست .

و وقتی با حجاب کنارش می ایستم ذوقی می کند در دل که  تنها برای خودم هستی و ممنونم از تو

و خداوند مهربان هم شاد است .

و من می پوشانم خودم را که برای همسرم ، همنفسم ، مرد زندگیم باشم

و تو ای دختر نازنینم ...

بدان اگر خودت را بپوشانی به هیچ کس آسیب نرسانده ای و به خودت هم

و بدان که ذوق و  آفرینت را از آن بخشنده مهربان طلب کاری نه از چشمان هرزه ی خیابانی

و شک نکن پاسخ و جایزه این حیای تو باور نکردنی ست ...